تبلیغات
سید هاشم رضوی (فاران) - مطالب شهریور 1395
 
سید هاشم رضوی (فاران)
خدایا چنان کن سرانجام کار/ تو خشنود باشی و ما رستگار
درباره وبلاگ


الحمدلله رب العالمین، الصلوة و السلام علی رسول الله و علی اله ال الله لاسیما بقیة الله

مدیر وبلاگ : سید هاشم رضوی
نویسندگان

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین الصلوة والسلام علی رسول الله و علی آله آل الله لا سیما علی بقیة الله

کلام امیرالمؤمنین امام علی ـ علیه السلام ـ در خطبه ی 76 نهج البلاغه

موضوع: ویژگی های آدم خوب / صفات انسان پرهیزگار : 

محفل انس با نهج البلاغه ـــــ زمان :  06/02/ 1395 مشهد مقدس .


رَحِمَ اللّهُ امْرَءاً سَمِعَ حُكْماً فَوَعَى وَ دُعِىَ اِلَى رَشادٍ فَدَنَا وَ اَخَذَ بِحُجْزَةِ هَادٍ فَنَجَا رَاقَبَ رَبَّهُ وَ خَافَ ذَنْبَهُ قَدَّمَ خَالِصاً وَ عَمِلَ صَالِحاً اِكْتَسَبَ مَذْخُوراً وَاجْتَنَبَ مَحْذُوراً رَمَى غَرَضاً وَ اَحْرَزَ عِوَضاً كَابَرَهَواهُ وَ كَذَّبَ مُناهُ جَعَلَ الصَّبْرَ مَطِیَّةَ َ نَجاتِهِ وَالتَّقْوَى عُدَّةَ وَفَاتِهِ رَكِبَ الطَّرِیقَةَ َالْغَرّاءَ وَ لَزِمَ الْمَحَجَّةَ َالْبَیْضاءَ اغْتَنَمَ الْمَهَلَ وَ بَادَرَ اْلاَجَلَ وَ تَزَوَّدَ مِنَ الْعَمَلِ.


ـــــــ ترجمه ی متن و معنی کلمات مهمتر ــــــــ

رَحِمَ اللّهُ امْرَءاً ـ خداوند رحمت كند کسى را                                 

              (أَمْرَأَ = کسی ، شخص)

 سَمِعَ حُكْماً فَوَعَى ـ كه چون حكمتى بشنود آن را فرا می گیرد                           

            (حکم = حکمت، سخن ارزنده، دستور الهی، فرمان بر حق)

(وَعَی / وَعْیاً الشیء = آن چیز را فرا گرفت، وَعَی الحدِیثَ = سخن را پذیرفت و حفظ كرد)

 وَ دُعِىَ اِلَى رَشادٍ فَدَنَا ـ چون به راه هدایت دعوت شود آن را می پذیرد

             (دُعِیَ = دعوت شد، دُعِیَ الى الاجتماع = براى حضور در انجمن دعوت شد) 

             (دَنَا : یَدْنُو ، دُنُوّاً للشی ء و منهُ و الیهِ = به آن چیز نزدیك شد)

             (رَشَدَ، رُشْداً و رَشَاداً : هدایت شد و راست و استوار گردید)

  وَ اَخَذَ بِحُجْزَةِ هَادٍ فَنَجَا ـ و دامن هدایت کننده را می گیرد و خود نجات می یابد 

نکته ی ادبی: «فوعی» و «فدنا» و «فنجا»

               (حُجْزَة : ج حُجَز و حُجُزَات = جاى بستن بند ازار و شلوار/ گرفتن کمر بند فرد به معنای دست به دامن شدن و رها نکردن)

رَاقَبَ رَبَّهُ ـ در پیشگاه پروردگارش مراقبت دارد

(راقَبَ : مُرَاقَبَةً [رقب] هُ = از او نگهبانى کرد / راقب اللّهَ فی امرِهِ = در كار خود از خدا ترسید) 

وَ خَافَ ذَنْبَهُ ـ و از گناه خود می ترسد 

نکته ی ادبی: «ربّهُ» و «ذنبهُ»           

قَدَّمَ خَالِصاً ـ خالصانه قدم بر می دارد (ابتدا اندیشه اش را خالص می کند تا بر آن اساس عمل نیکو انجام دهد).

               (قَدَّم = قدم بر داشت، پیش رفت، جلو انداخت، تقدیم كرد، مقدم شمرد)

وَ عَمِلَ صَالِحاً ـ و کار نیکو انجام می دهد (مقدمه ی عمل صالح، اندیشه و برنامه ریزی خلصانه است). 

نکته ی ادبی: «خالصاً» و «صالحاً »

اِكْتَسَبَ مَذْخُوراً ـ ذخیره ی سودمند فراهم می آورد

(ذَخَرَ : ذَخْراً الشی ءَ : آن چیز را براى وقت نیاز اندوخت / ذُخْر : ج أَذْخَار = اندوخته ، ذخیره)

وَاجْتَنَبَ مَحْذُوراً ـ و از حرام می پرهیزد 

 نکته ی ادبی: «مذخور» و «محذور»       

                   (محذور = خطر، مشكل: [حذر] = آنچه كه از آن بترسند)

رَمَى غَرَضاً ـ خواسته های دنیایی را فرو می افکند

                   (رَمَى : رَمْیاً و رِمَایَةً [ رمی ] الشی ءَ : آن چیز را افكند، پرتاب كرد)          

                  (غَرَض : ج اَغْراض = هدف معین، خواسته و نیاز)

وَ اَحْرَزَ عِوَضاً ـ و پاداش آخرت به دست می آورد (جای خالی خواسته های دنیایی را که به دور افکنده است با اعمالی که پاداش اخروی دارد پر می کند). 

نکته ی ادبی: «غَرَضاً» و «عِوَضاً»

                  (اَحْرَزَ ، احراز = به دست آوردن)         

                  (عِوَض = پاداش، چیزی برای جبران کردن، هزینه و خرج کسی را پرداختن)

كَابَرَ هَواهُ ـ با هواى نفسش مبارزه می كند                                                                                                  

                  (کابَرَهُ = با او دشمنی کرد)

وَ كَذَّبَ مُناهُ ـ و خواسته ی دل خود را تكذیب می کند

نکته ی ادبی: «هواهُ» و «مناهُ»

                  (مُنْیَة : ج مُنَى / مُنا = آرزو، آنچه كه مورد آرزو قرار می گیرد)

جَعَلَ الصَّبْرَ مَطِیَّةَ نَجاتِهِ ـ استقامت را مركب نجات خویش قرار می دهد

                  (المطیّة = چهارپای سواری، مرکب سواری)

وَالتَّقْوى عُدَّةَ وَفاتِهِ ـ و تقوا را ذخیره ی روز مرگش قرار می دهد 

 نکته ی ادبی: «نجاتهِ» و «وفاتهِ»

                  (العُدّة = آمادگی، مهیا شدن، آنچه برای روز مبادا ذخیره می کنند)

رَكِبَ الطَّرِیقَةَ الْغَرّاءَ ـ  راه روشن هدایت را می پیماید                                               

                  (الغرّاء : مؤنث الاَغَرّ = زیبا، نیکو، هر چیز سفید و روشن)        

                  (رَکِبَ رُکُوباً و مَرکَباً = سوار شد/ رَکِبَ الطّریق = از آن راه رفت)

وَ لَزِمَ الْمَحَجَّةَ الْبَیْضاءَ ـ  همرکاب راه روشن می شود

نکته ی ادبی: « الْغَرّاءَ» و « الْبَیْضاءَ»

                  (لَازمَهُ ، لِزاماً و ملازمة = ملازم او شد، همراه او شد)    

(مَحَجَة : مَحَجّة : ج مَحَاجّ [حجّ] : میان راه و خیابان « مَحَجَّةُ الصواب» راه راست)

اغْتَنَمَ الْمَهَلَ ـ مهلت زندگی را غنیمت می داند

                  (المَهَل : المَهْل = مهلت دادن)

وَ بَادَرَ اْلاَجَلَ ـ در مهلت و زمان عمر خویش اقدام می کند

                 (بادَرَ = اقدام كرد، مبادرت ورزید، دست به کاری زد)  

                 (الاجل = مدت، مهلت، فرصت، زمان، سررسید)

وَ تَزَوَّدَ مِنَ الْعَمَلِ ـ و از عمل خود زاد و توشه بر می دارد.

نکته ی ادبی: «المهل» و «الاجل» و «العمل»

                (زَاد = توشه ى سفر/ تَزَوَّدَ ، تَزَوُّداً = توشه بر گرفت)


                                   والسلام علی من اتبع الهدی                        



نوع مطلب : انس با نهج البلاغه، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
script>document.getElementById('mihan_page_advert').style.display='none';